Werkowy cug - Blaf

Wyjechoł na Mostach osobni z tunela wlak,

je w nim piekno pruwodczo, na listkach robi cwak.

W tym cugu siedzi ale ludzi wielki daw,

wiezie wszeckich na szichte do werku pantograf.

Na siyni chłop marske dusi, wedla pijóm piwo,

starka co z Źiliny jedzie ze strachym se dziwo

bo w jednem cztwórce wszecy spióm, tam grajóm maryjasz.

Mało kiery z tych ludzi mo ogolónóm twarz.

Tóm zastawke kaj stojymy Wolato Wiydyń zwióm,

teraz uż tam wole nimo ani stary Zóń.

A w Gródku a w Bystrzicy przilazuje ludzie moc,

dzisio majóm odpołednia, jutro piyrwszóm noc.

Eszcze we Wyndryni zasyczoł nad dwiyrzach roz,

na gruszce wesołóm śpiywoł pieśniczke se kos.

Bliżimy se uż do Trzyńca, w taszce z wórsztym chleba,

kuminy wysoki widać, puszczajóm dym do nieba.