Zostanie tyle gór

Tak gotowym trzeba być

Do każdej ludzkiej podróży

Tak zdecydują w niebie

Lub serce nie zechce już służyć

.

Ja tylko zniknę wtedy

W starym lesie bukowym

To jakbym wrócił do siebie

Po prostu wrócę do domu

I wszystko tam będzie jak w życiu

I stół i krzesła i buty

Te same, nieporuszone

Na niebie zostaną góry

.

Tylko ludzi nie będzie

Tych, co najbardziej kocham

Czasem we śnie ukradkiem

Zamienią ze mną dwa słowa

Będą leciały stadem liście

Duszyczki i szepty ich w lesie

Będzie tak wielki i świsty

Rok cały będzie tam jesień