Autobiografia (Miałem dziesięć lat) - Perfect

Em

solo: x4

Miałem dziesięć lat, gdy usłyszał o nim świat

W mej piwnicy był nasz klub

Kumpel radio zniósł, usłyszałem "Blue Suede Shoes"

I nie mogłem w nocy spać

Wiatr odnowy wiał, darowano reszty kar

Znów się można było śmiać

W kawiarniany gwar jak tornado jazz się wdarł

I ja też, chciałem grać.

Ojciec, Bóg wie gdzie Martenowski stawiał piec

Mnie paznokieć z palca zszedł

Z gryfu został wiór, grałem milion różnych bzdur

I poznałem, co to seks

Pocztówkowy szał, każdy z nas ich pięćset miał

Zamiast nowej pary jeans

A w sobotnią noc Był Luksemburg, chata, szkło

Jakże się chciało żyć!

Było nas trzech, w każdym z nas inna krew

Ale jeden przyświecał nam cel

Za kilka lat mieć u stóp cały świat

Wszystkiego w bród

Alpagi łyk i dyskusje po świt

Niecierpliwy w nas ciskał się duch

Ktoś dostał w nos, to popłakał się ktoś

Coś działo się

Poróżniła nas, za jej Poli Raksy twarz

Każdy by się zabić dał

W pewną letnią noc gdzieś na dach wyniosłem koc

I dostałem to, com chciał

Powiedziała mi, że kłopoty mogą być

Ja jej, że egzamin mam

Odkręciła gaz Nie zapukał nikt na czas

Znów jak pies byłem sam

Stu różnych ról, czym ugasić mój ból

Nauczyło mnie życie jak nikt

W wyrku na wznak przechlapałem swój czas

Najlepszy czas

W knajpie dla braw Klezmer kazał mi grać

Takie rzeczy, że jeszcze mi wstyd

Pewnego dnia zrozumiałem, że ja

Nie umiem nic

Słuchaj mnie, tam!!! Pokonałem się sam

Oto wyśnił się Wielki Mój Sen

Tysięczny tłum spija słowa z mych ust

Kochają mnie

W hotelu fan mówi: "Na taśmie mam

To, jak w gardłach im rodzi się śpiew"

Otwieram drzwi i nie mówię już nic

Do czterech ścian

...