Góralu, czy ci nie żal - Polská lidová/ Text: Michał Bałucki

W interpretacji Polská lidová
1.
Góralu, czy ci nie żal,
odchodzić od stron ojczystych,
świerkowych lasów i hal
i tych potoków srebrzystych?
Ref.
|: Góralu, czy ci nie żal?
ralu, wracaj do hal! :|
2.
A góral na góry spoziera
i łzy rękawem ociera:
„I góry porzucić trzeba...
Dla chleba, panie, dla chleba!”
Ref.
3.
Góralu, wróć się do hal,
w chatach zostali ojcowie;
gdy pójdziesz od nich hen, w dal,
cóż z nimi będzie, ach, kto wie?
Ref.
4.
A góral jak dziecko płacze:
„Może ich już nie zobaczę?
I starych porzucić trzeba
dla chleba, panie, dla chleba.”
Ref.
5.
Góralu, nie odchodź, nie,
na wzgórku u Męki Boskiej,
tam matka twa płacze cię,
uschnie z tęsknoty i troski.
Ref.
6.
On głowę zwiesił i wzdycha:
„Oj, doloż moja”, rzekł z cicha.
„I matkę porzucić trzeba
dla chleba, panie, dla chleba.”
Ref.
7.
Góralu, żal mi cię, żal!
I poszedł z grabkami, kosą,
i poszedł z gór swoich w dal,
w guńce starganej szedł boso...
Ref.
8.
Lecz zanim liść opadł z drzew,
powraca góral do chaty,
na ustach wesoły śpiew,
trzos w rękach niesie bogaty.
Ref.