Płonie ognisko

Płonie ognisko i szumią knieje

Drużynowy jest wśród nas

Opowiada starodawne dzieje

Bohaterski wskrzesza czas

O rycerstwie spod kresowych stanic

O obrońcach naszych polskich granic

A ponad nami wiatr szumny wieje

I dębowy huczy las

Już do odwrotu głos trąbki wzywa

Alarmując ze wszech stron

Staje wiara w ordynku szczęśliwa

Serca biją w zgodny ton

Każda twarz się uniesieniem płoni

Każdy laskę krzepko dzierży w dłoni

A z młodzieńczej się piersi wyrywa

Pieśń potężna pieśń jak dzwon